Ons Erfdeel

Eten op zijn Vlaams

Als de komkommers in bloei schieten en de tourkaravaan zich op gang trekt, wil de pers nog wel eens ruimte maken voor wat intergalactische promotie van de Groot-Nederlandse cultuur. Zo mochten enkele vertegenwoordigers van de Dietse Erfdeelunie dit weekend in De Standaard hun eigen initiatieven “visionair” noemen (sic, nee maar heus). En het doel heiligde dit weekend nog eens de middelen, want de visies mochten zelfs in het Engels worden uitgedrukt: “Als Vlaanderen en Nederland geen imagined community kunnen worden, laat ze dan tenminste proberen een intentional community te zijn.”

In intentionele gemeenschap heeft de Nederlandse recensent van het kookboek van Jeroen Meus alvast maar weinig trek.  Compleet onverstaanbare troep, deze Vlaamse Dagelijkse kost. De recensent vindt dat de uitgever dit kookboek had moeten ‘vertalen’, een idee dat Peter Jacobs vandaag van zijn melk bracht.

Als digestief kan worden opgediend dat het werkwoord jossen ondanks Bart De Wevers intussen legendarische uithaal (zie eerder bericht) aan een onstuitbare opmars bezig is. Zelfs Siegfried Bracke heeft nu de smaak te pakken.

Advertenties