Hallo, Kevin, hallo

Van slag, in tranen en als steeds op wankele benen meldt de Manke Usurpator het heengaan van Benno Barnard. De Nederlandse schrijver, die net als een andere onfeilbare en rechtleerse BB een Ministerie van de Waarheid draaiende houdt, maakte per dagboekaantekening publiek dat hij zich terugtrekt op zijn landgoed, zoals bekend de laatste onkruidloze plek van het Vrije Westen.

Niemand heeft ooit anders beweerd: de strijd tegen het Verkavelingsvlaams vergt hardnekkigheid, brille, scherpzinnigheid en offervaardigheid. Aan geen van deze deugden ontbreekt het Benno Barnard, dat heeft de Manke Usurpator ruiterlijk en tot herhalens toe staande gehouden (hier bijvoorbeeld). Maar alles en iedereen kent een ondergrens. Zelfs Benno Barnard. Jongens die Kevin heten en het woord nemen bijvoorbeeld. Barnard:  ‘Als je Kevin heet, moet je zwijgen, vind ik’. Geef de dichter van het avondland eens ongelijk. Licht te begrijpen was dan ook Barnards verwondering dat een Kevin in het openbaar zijn opvattingen ter discussie stelde. Hallo, Kevin, hallo? Dat was de regels van het fatsoen niet voorbij, dat was er op spugen! Van zoveel onheusheid hebben mindere geestesaristocraten hun floret al in de wilgen gehangen. Dat doet nu dus ook BB, maar niet voordat hij andermaal geen enkel argument in stelling brengt en Kevin gunt wat hem toekomt: laster.

Geef Benno Barnard liever Kimberley, het meisje dat haar gezicht slapenderwijze tot sterrenhemel liet tatoeëren, onthutst ontwaakte en in 2009 Vlaanderens komkommertijd kortstondig animeerde. Haar het spreekrecht ontzeggen moest je Kimberley Vlaeminck (!) niet. Schreef graag gedichtjes, het sterrenmeisje, maar durfde er niet mee naar buiten omdat ze “geen goed ABN” kende . Zo mogen we het horen! Want ook Kimberleys halen zich maar best niets in het hoofd. Waar gaat het heen als Kevins en Kimberleys en public het woord willen voeren! Wat mompelt u daar? “Volksverheffing”? Hoepel toch op. De snotneuzen van het culturele proletariaat praten alsof ze boeren en scheten laten tegelijk, dat heeft Benno Barnard goed gezien. (En overigens heet zo’n observatie niet schelden, maar klinisch doel treffen.)

Om bij de zaak te blijven: BB gaat dus heen. Dat hij het niet spreekwoordelijk bedoelt, is zijn achterblijvende kleine broers een schrale troost. Barnards heldere argumenten en hoffelijkheid zullen worden gemist, zijn feilloze gevoel voor ondergrenzen nog meer. Gelukkig trappelen enkele troonpretendenten nu al ongeduldig om de ondergrenzen te helpen bewaken.

Zo maakt radiopresentatrice Ruth – voorwaar geen Kimberley – Joos zich in De Standaard van 31 oktober 2011 ongerust over het weldra wereldkundig wordende nieuwe Taalcharter van de VRT. Dat zou naar verluidt proberen om meer ruimte te maken voor taalvariatie. Proberen gaat doorgaans mee, maar niet voor Ruth Joos:

De niet-ergernis als negatieve ondergrens. Niemand stoort er zich aan, dus kunnen we gerust onze gang gaan. En eindelijk die algemene standaardtaalgrens overboord gooien. Alsof dat Algemeen Nederlands iets artificieels is waar we met zijn allen al een hele tijd van af willen. Die verrukkelijke standaardtaal van ons als een vervelende besmettelijke ziekte, waarop in het echte leven niemand zit te wachten.

Groot gelijk. Warempel, overschot van gelijk. Er is in Vlaanderen maar één vervelende besmettelijke ziekte en die bevindt zich onder de negatieve ondergrens. Het is de taal van Kimberley en Kevin, Shana en Zinedine, Cindy en Kenny. Taal? Verschoning: ontaal! En in die ontaal zullen op de VRT voortaan officieel kookinstructies mogen worden gegeven. Wie weet kom er nog een programma over bolides met spoilers van. In het aanschijn van zoveel horror verloor de Manke Usurpator dan ook terstond zijn wankel evenwicht. Gelukkig herstelde de als vanouds behulpzame Hugo Camps al gauw de orde: “vulgaire tussentaal”! “Baggertaal!” “Orkaan van vuile klanken!” “Zum Kotzen”! Nu hij zich nota bene aan de zijde durft te scharen van de door hem doorgaans als een bende boerenpummels afgeschilderde N-VA blijkt andermaal: geen offer is Camps te zwaar. Toen vervolgens Ruth Joos nog enige balsem voor de ziel bracht, was het ergste leed van de Usurpator geleden. Het enige wat nog knaagt is dat Joos in slaap viel bij de academische praatjes op de VRT-Taaldag. Hoe begrijpelijk ook, het oogt maar weinig waakzaam.

 

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s