Drab

En gelukkig is er nog  Verkavelingsvlaams. Tot nader order het laatste dossier waarover in Nederlandstalig België nog enige eensgezindheid bestaat. Die durft zich bovendien uit te strekken van extreemrechts tot extreemlinks, van belgicist tot flamingant, van would be komsopoliet tot must be tuinkabouter. Toch kan een gewezen Vlaams Blok-politicus  het nog ‘merkwaardig’ vinden dat ‘uitgesproken Belgicisten’ als Geert van Istendael, Benno Barnard en Mia Doornaert even stokstijf als hijzelf in het gelid staan tegen de manke usurpator.Dit hoeft echter niet ‘merkwaardig’ te heten. Of je het ideologische project van de moderniteit genegen bent, of juist een van elk moderne smet gevrijwaarde traditie meent te kunnen koesteren: de angst voor het halfgeslacht en de bastaard regeert. Het zou met andere woorden heus geen inspanning kosten om niet het halve, maar het hele Vlaamse politiek veld met Auschwitz te associëren. Maar simplismen van liberale denktanks zijn er al genoeg.


Advertenties

3 comments

  1. Dankzij Karim Van Overmeire heeft de fraseologie van het Nederlands er anders wel weer een uitdrukking bij: “gekuist Vlaams braken”.

    Citaat: ” Want hoe denkt men dat we stand gaan houden tegenover het Engels en het Frans wanneer Vlaanderen verwordt tot een taalkundig lappendeken waarbij in elk dorp een ander soort ‘gekuist Vlaams’ wordt gebraakt?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s