Ongehoord regionaal

Zelfs de doven ontbreekt het dus aan zin voor kosmopolitisme. Want nee, zij gebaren niet van pool tot evenaar in Esperanto. In De Standaard vandaag:

“In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, bestaat er geen universele gebarentaal. Gebarentalen verschillen van land tot  land, en van streek tot streek. Zo is het gebaar voor ‘klein’ anders in West-Vlaanderen dan in Antwerpen. Ook het Vlaamse en Waalse gebaar voor dat woord verschillen van elkaar.”

Wat is dat toch met de mensheid en haar verslaving aan provincialisering? Gelukkig schijnt er verbetering in zicht. De Federatie van Vlaamse Dovenorganisaties (Fevlado) legt uit:

“Doordat doven de laatste decennia meer onderling contact hebben, is er een spontante standaardisatie op gang gekomen. De regionale rijkdom zou bewaard moeten blijven, maar anderzijds is het belangrijk om een standaardvariant te hebben die in het onderwijs of de media kan worden gebruikt.”

En op het eind lijkt Fevlado zich helemaal te ontpoppen als Taalunie voor gehoorgestoorden: “We hebben er in Vlaanderen al in de jaren negentig voor gekozen om die standaard spontaan te laten ontstaan, en hem niet op te leggen of kunstmatig te creëren.” Met het oog op een volgend bericht gaat De Manke Usurpator alvast op zoek naar de gebaren voor de legendarische Verkavelingsvlaamse vraag: ‘hoe noemde gij?’.

Advertenties

4 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s