Sport-kopje

Deze week in Humo: schrijver Dimitri Verhulst over zijn ervaringen met Nederlandse en Vlaamse redacteurs.

Om waarachtig te schrijven, schrijf ik zoals ik gebekt ben. Ik ga steigeren als een redacteur van mijn Nederlandse uitgeverij mij probeert te verbieden om het over een tas koffie te hebben. Van de zes miljoen Vlamingen zal alleen een bescheten half percent het over een kopje koffie hebben. Wie eigent zich dan het recht toe om te beweren dat een tas een kopje moet zijn?

Ik krijg meestal met Nederlandse redacteurs te maken, maar voor Godverdomse dagen… heb ik een Vlaming geëist. Ik word baldadig als die Nederlanders me beknotten in mijn vrijheid van schrijven: dan ben ik zelfs geneigd om het over een sportkabas te hebben in plaats van over een sporttas – van sporttas willen die Hollanders eigenlijk weekendtas maken.

Maar goed, die redacteurs verslijten doorgaans snel. Het zijn niet zelden pas afgestudeerde strebertjes die vooral hun broodheer, de uitgever, willen tonen hoe goed ze de Nederlandse taalkunde wel beheersen, en hoe virtuoos ze werkwoorden kunnen vervoegen.

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s